lierac 

Αγαπήστε την καρδιά σας ♥

Απο  |  0 Σχόλιο


Ευχαριστούμε τον Δρ. Γεώργιος Ευθ. Τρανταλής | Καρδιολόγος
Πανεπιστημιακός Υπότροφος Α’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής
Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών | Τηλ.: 697-9965898

«Γλυκιά Καρδιά» – Διαβητική Μυοκαρδιοπάθεια

Η στενή συσχέτιση μεταξύ του Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ) και της Καρδιακής Ανεπάρκειας (ΚΑ) είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια. Για πρώτη φορά το 1881 ο Leyden ισχυρίστηκε ότι η Διαβητική Μυοκαρδιοπάθεια είναι μια κοινή και άξια προσοχής επιπλοκή του ΣΔ. Το 1888 ο Mayer ανακοίνωσε ότι ο ΣΔ είναι μια μεταβολική πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιαγγειακή νόσο. Ο όρος Διαβητική Μυοκαρδιοπάθεια (ΔΒΜΚ) εισάχθηκε το 1972 από τον Rubler βασιζόμενος σε νεκροτομικές μελέτες διαβητικών ασθενών με ΚΑ, στους οποίους η κατάχρηση αλκοόλ, η αρτηριακή υπέρταση, η στεφανιαία νόσος και άλλες δομικές καρδιοπάθειες αποκλείστηκαν ως πιθανές αιτίες.

O ΣΔ έχει λάβει παγκοσμίως επιδημικές διαστάσεις. Ο επιπολασμός του το 1995 υπολογίζονταν στο 4% ενώ αναμένεται το 2025 να ανέλθει στο 5,4%, τιμή που αντιστοιχεί σε 300 εκατομμύρια ενήλικες ασθενείς ανά την υφήλιο. Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου στους ασθενείς με ΣΔ είτε λόγω συμπαραμαρτούντων νοσημάτων όπως η στεφανιαία νόσος και η αρτηριακή υπέρταση, είτε λόγω της άμεσης βλαπτικής επίδρασης του ΣΔ στο μυοκάρδιο. Στους ασθενείς με ΣΔ ο επιπολασμός της ΔΒΜΚ είναι 12% και φτάνει το 22% σε άτομα άνω των 64 ετών. Στην Framingham Heart Study φάνηκε ότι ο κίνδυνος εμφάνισης ΚΑ είναι 2,4 φορές μεγαλύτερος σε άντρες και 5 φορές μεγαλύτερος σε γυναίκες με ΣΔ απ ότι σε μη ΣΔ ασθενείς. Στους αναγνωρισμένους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη ΔΒΜΚ ανήκουν η αυξημένη γλυκοζιομένη (HbA1c), ο αυξημένος Δείκτης Μαζας Σώματος (ΔΜΣ), η προχωρημένη ηλικία, η χρήση ινσουλίνης, η πρωτεϊνουρία, η συνύπαρξη Στεφανιαίας Νόσου (ΣΝ) ή αγγειακής νόσου περιφερικών οργάνων στόχων όπως νεφροπάθειας και αμφηβληστροειδοπάθειας.

Δύο είναι οι κύριες κατηγορίες Μυοκαρδιοπάθειας:

1) πρωτοπαθής μυοκαρδιοπάθεια, όπου η δυσλειτουργία της καρδιάς οφείλεται σε καρδιακή νόσο per se. και

2) δευτεροπαθής μυοκαρδιοπάθεια, όπου η καρδιακή δυσλειτουργία είναι αποτόκος συστηματικής νόσου. Η μυοκαρδιοπάθεια οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια, η οποία μπορεί να είναι είτε Διαστολική ΚΑ με διατηρημένο το Κλάσμα Εξώθησης της Αριστερής Κοιλίας (ΚΕΑΚ), είτε Συστολική ΚΑ με μειωμένο ΚΕΑΚ. Ο ΣΔ οδηγεί σε ΚΑ όχι μόνο ενισχύοντας την επίδραση των κλασσικών παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου (πχ. επιταχύνει την εμφάνιση και την πρόοδο της ΣΝ μέσω της μακροαγγειοπάθειας), αλλά και προκαλώντας απ’ευθείας βλάβη στο μυοκάρδιο. Η παθοφυσιολογική αυτή κατάσταση, γνωστή ώς ΔΒΜΚ, θα μπορούσε να οριστεί ως η παρουσία μυοκαρδιακής βλάβης σε ασθενείς με ΣΔ, που χαρακτηρίζεται από διάταση και υπερτροφία της Αριστερής Κοιλίας (ΑΚ), με συνοδό διαστολική ή/και συστολική δυσλειτουργία, απουσία συνυπάρχουσας ισχαιμικής, υπερτασικής ή βαλβιδικής καρδιακής νόσου. Η παρουσία μυοκαρδιακής ίνωσης και υπερτροφίας των μυοκαρδιακών κυττάρων είναι οι δημοφιλέστεροι μηχανισμοί, που εξηγούν τις αλλοιώσεις στην ΔΒΜΚ. Οι ανατομικές και φυσιοπαθολογικές αλλαγές του μυοκαρδίου στην ΔΒΜΚ είναι αποτέλεσμα διαταραχών στην ενδοκυττάρια μετακίνηση του ασβεστίου, δυσλειτουργίας των συσταλτών πρωτεινών και αυξημένης εναπόθεσης κολλαγόνου.

Ιστικές μελέτες μυοκαρδίου διαβητικών πειραματόζωων υπό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο έχουν δείξει ποικίλες ανωμαλίες στην δομή των μυοκαρδιακών κυττάρων:

(i). Απώλεια τωνμικροινιδίων

(ii). Απώλεια της διακυτταρικής σύνδεσης στην περιοχή των ενδιάμεσων δίσκων

(iii). Αυξημένη εναπόθεση λιπιδίων στο κυτταρόπλασμα και απώλεια των συστατικών του ενδοπλασματικού δυκτίου. Επιπλέον, έχει βρεθεί ότι η υπερτροφία της ΑΚ και η συγκεντρική αναδιαμόρφωση σχετίζονται με τον ΣΔ ανεξάρτητα από άλλους συμπαραμαρτούντες παραγοντες κινδύνου όπως η ηλικία, η παχυσαρκία και η αρτηριακή υπέρταση.

Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που οδηγούν τους ασθενείς με Σακχαρώδη

Διαβήτη στην σταδιακή ανάπτυξη Καρδιακής Ανεπάρκειας είναι: Η απευθείας

μυοκαρδιακή βλάβη, η υπερφόρτηση όγκου, η υπερφόρτιση πίεσης.

 

♥ Love Your Heart ♥

Ο ΣΔ όχι μόνο επιταχύνει την ανάπτυξη αθηρωματικής στεφανιαίας νόσου, αλλά προάγει και την εμφάνιση μικροαγγειοπάθειας. Επιπλέον, η ΔΒΜΚ επιτείνοντας την εμφάνιση αρτηριακής υπέρτασης, οδηγεί στην αύξηση του μεταφόρτιου της ΑΚ, ενώ μέσω της προκαλούμενης από τον ΣΔ νεφρικής βλάβης (διαβητική νεφροπάθεια), οδηγεί στην κατακράτηση υγρών και στην υπερφόρτηση όγκου.

Στον ΣΔ εξαιτίας της έλλειψης ινσουλίνης ή της αντίστασης σε αυτή, ο οργανισμός δεν χρησιμοποιεί την γλυκόζη ως καύσιμο αλλά τα λιπαρά οξέα. Η σχεδόν αποκλειστική χρήση των λιπαρών οξέων από το μυοκάρδιο των διαβητικών ασθενών, οδηγεί στην συσσώρευσή τους και τελικά στην εμφάνιση λιποτοξικότητας. Η υπεργλυκαιμία μπορεί να προκαλέσει απευθείας βλάβη στο μυοκάρδιο μέσω τροποποιημένων πρωτεινών και ελεύθερων ριζών οξυγόνου. Στα πρώτα στάδια της ΔΒΜΚ οι ασθενείς είναι συνήθως ασυμπτωματικοί. Σε προχωρημένο στάδιο της νόσου παρατηρείται έκδηλη ΚΑ. Οι ασθενείς αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με προς τα πρόσω (αδυναμία, καταβολή, στηθάγχη, συγκοπή) και προς τα πίσω (δύσπνοια, αυξημένη κεντρική φλεβική πίεση, ηπατομεγαλία, οίδημα κατω άκρων) ΚΑ. Ο βαθμός της μυοκαρδιακής ίνωσης στο μυοκάρδιο των ΣΔ ασθενών μπορεί να προσδιοριστεί με την βοήθεια των υπερήχων (αυξημένος οπισθοσκεδασμός στο 2-D υπερηχοκαρδιογράφημα) και του καρδιακού μαγνητικού συντονισμού (CMR) ( αύξηση της όψιμης ενίσχυσης του γαδολινίου).

Οι βασικοί πυλώνες για την θεραπεία της ΔΒΜΚ είναι η υιοθέτηση ενός υγιεινού του τρόπου ζωής, η ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου πλάσματος, η συνολική τροποποίηση των παραγόντων καρδιαγγειακής νοσηρότητας και η θεραπεία αυτής καθαυτής της ΚΑ. Η διακοπή του καπνίσματος, η υγιεινή διατροφή, η μείωση του σωματικού βάρους και η αερόβια άσκηση απότελουν τους ακρογωνιαίους λίθους ενός υγιεινότερου τρόπου διαβίωσης. Έχει δεχθεί ότι σε ΣΔ ασθενείς, η μείωση του ΣΒ και η αύξηση της αερόβιας δραστηριότητας οδήγησαν σε δραστική μείωση της επίπτωσης της ΔΒΜΚ.  Η ρύθμιση του σακχάρου αποτελεί έναν απο τους βασικότερους στόχους στη θεραπεία της ΔΒΜΚ. Η επίτευξη ευγλυκαιμίας συμβάλει στο να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων, καθώς και η πιθανότητα ανάπτυξης ΔΒΜΚ. Οι κατευθυντήριες οδηγίεςτου 2013 της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας για τονδιαβήτη, τον πρόδιαβητη και τις καρδιαγγειακές νόσους θεωρούν τον αυστηρό γλυκαιμικό έλεγχο (HbA1c<7%) ως ένδειξη τάξης I για τη μείωση των μικροαγγειακών επιπλοκών και ένδειξη κλάσης IΙa για την πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου.

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης οδηγεί σε Καρδιακή Ανεπάρκεια,

τόσο μέσω της ενίσχυσης των κλασσικών παραγόντων

κινδύνου, όσο και μέσω της απευθείας βλάβης που

προκαλεί στο μυοκάρδιο. Η οντότητα αυτή καλείται

Διαβητική Μυοκαρδιοπάθεια και η διάγνωσή της βασίζεται

στην κλινική εικόνα ,αλλά και στις νεότερες απεικονιστικές

μεθόδους. Ανάμεσα σε αυτές η υπερηχοκαρδιογραφία

κατέχει εξέχοντα ρόλο. Η θεραπεία της διαβητικής

μυοκαρδιοπάθειας βασίζεται στους γενικούς κανόνες

αντιμετώπισης της καρδιακής ανεπάρκειας, μιας και μέχρι

στιγμής δεν υπάρχει ειδική αγωγή.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>